சின்னக்கிளி.குட்டியப்பன்

குட்டியப்பனின் கவனம் வேட்டையிலிருந்து பட்டைச்சாராயத்திற்கு மாறியதிலிருந்துதான் எல்லாமும் மாறிப்போனது. எதைக் கேட்டாலும் இல்லை என்று சொல்லிய தாத்தா முதல்முறையாக இதற்கு மறுப்பு சொன்னபோது அவன் கேட்கும் நிலையில் இல்லை. அவரும் தோளுக்கு மேல் வளர்ந்துவிட்டான் அவனாகவே சாராயத்தை விட்டுவிடுவான் என்று நினைத்துக்கொண்டு அடங்கிவிட்டார். ஆச்சியால்தான் அப்படி இருக்க முடியவில்லை. சாராயவாடையை முதன்முதலாக அவனது அழுக்குச்சட்டையில் அவள் முகர்ந்தபோதுதான் உடைந்து அழுதாள்.

“யப்பு குடிய மட்டும் விட்டுருப்பு.. நல்லாயிருப்ப”

தினம் பலமுறை அவனிடம் ஆச்சி சொன்னபோதும் அவனுக்கு அது பெரிதாகவே தெரியாமல் போனது. குட்டியப்பனுக்கு அவசரமாக பெண் பார்த்து கட்டி வைத்தாள் ஆச்சி. அவனுக்கு அதுவும் ஒரு பொருட்டில்லை என்பது திருமணத்திற்கு பின்னும் தொடர்ந்த அவனது குடிப்பழக்கத்திலிருந்து தெரிய வந்தது. வயதும் முதுமையும் தள்ளாட்டத்தை ஆச்சியின்மீது திணித்ததில் படிக்கட்டில் இறங்கும்போது தவறி விழுந்து கால் எலும்பு முறிந்து போனது. சமையலறைக்கு அருகில் அவளுக்கென்று ஓர் அறையை கட்டிக்கொடுத்தான் குட்டியப்பன். அதில் முடங்கிக் கிடந்தாள் ஆச்சி. குட்டியப்பனுக்கு வீட்டிற்கு அருகிலேயே மளிகை கடையொன்றை வைத்துக் கொடுத்துவிட்டுதான் இறந்துபோனார் தாத்தா. அந்த கடைக்கும் போகாமல் கள்ளுக்கடையிலும் சாராயக்கடையிலுமே கிடந்தான் குட்டியப்பன். அவனுடைய மனைவி எவ்வளவோ எடுத்துச் சொல்லியும் எதுவும் அவனது காதில் ஏறுவதாயில்லை. சாராயத்தின் வாசனையை விட்டு வெளியே வரவும் முடியவில்லை. கடையை மூட வேண்டியதாயிற்று.