Reviews

வேட்டை நிலம் ஆசிரியர்- ராஜேஷ் வைரபாண்டியன் எதிர் வெளியீடு பக்கங்கள் - 149 ஆசிரியரின் எழுத்தில்அவரின் முதல் நாவலான "தேரி" வாசித்திருக்கிறேன். சிவந்து பரந்து கிடக்கும் தேரி மண்ணின் தன்மை பற்றியும்,அங்கிருக்கும் மக்களின் வாழ்வியலையும் வட்டார வழக்கில் சிறப்பாக எழுதியிருப்பார்.அந்த வாசிப்பனுபவமே இந்த புத்தகத்தையும் வாசிக்க வேண்டும் என்ற ஆவலைத் தூண்டியது.இந்த நாவல் புலி வேட்டையை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது. வெவ்வேறு வாழ்வியலைக் கொண்ட வேட்டைக்காரர்கள்,வேட்டையாடும் முறை,இவர்களை இணைக்கும் ஒரு இழை நாவல் முழுக்கப் பின்னப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கும்.ஒவ்வொரு முடிச்சும் அவிழும் போது வேட்டை மிருகத்திற்கான குணம் மட்டும்தானா பழி உணர்ச்சியும்,கோபமும் சேரும்போது மனிதன் எப்படி மிருகத்தைப் போலவே மாறிப் போகிறான் என்பதை வெளிப்படையாக நமக்குக் காட்சிப்படுத்துகிறது. புலி வேட்டையே மையப்புள்ளி. தன் பெருமையை நிலை நாட்டுவதற்காக வேட்டையாடும் ஒருவன், தான் வேட்டையாடிய மிருகங்களை சுவைத்து நம் கிராம மக்கள் மகிழட்டும் என நினைக்கும் ஒருவன்,இப்படியான வேட்டைக்காரர்களுக்கு இடையே குணம்,எண்ணவோட்டம் ஆகியவற்றில் இருக்கும் வேறுபாடு, அதனால் அவர்கள் நேரிடும் சூழ்நிலைகளை விவரிக்கிறது. தங்களுக்கு நியாயம் என நினைக்கிற விஷயங்களுக்காக மனதுக்குள் பழியைச் சுமந்து மனிதர்கள் நடக்கும் போது அவர்களின் இயற்கையான குணமே மாறி மிருகத்தைப் போலவே மாறிவிடுகிறார்கள்.அப்படி மிருகக் குணம் எட்டிப் பார்க்கிற சமயங்கள் அவர்கள் நடந்துகொள்ளும் விதம் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது.அழகான,அமைதியான அந்த கிராமத்தை காட்சிப்படுத்தும் போதே பின்னால் ஏதோ விபரீதம் நடக்கப் போகிறது என்பதும் நமக்குப் புரிகிறது. மூத்த தலைமுறை இப்படி வேட்டை,வீரம்,வயது முதிர்ந்த பிறகும் உண்மையான காதல் என பயணப்பட்டுக் கொண்டிருக்க,அதே கிராமத்தின் இளைய தலைமுறை அதற்கு நேர் மாறாக சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.சோம்பேறித்தனம்எந்த வேலையிலும் கவனமின்மை, ஊரைச் சுற்றியே பொழுதைக் கழிப்பது,குடி,வன்மம்,பொறாமை எந்த உறுத்தலும் இல்லாமல் நண்பனின் மனைவியை ஆசைப்படுவது,ஒருவேளை நண்பன் இறந்து விட்டால் அவள் எனக்கு கிடைப்பாள்தானே என யோசிப்பது, அருகில் அமர்ந்து கொண்டே நம்பி வந்தவனை அழிப்பது என ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் இந்த இரு கோணங்களையும் மாற்றி மாற்றி விவரிக்கும்போதே தலைமுறை மாற்றத்தில் வந்த வித்தியாசத்தைத் தெளிவாக உணர்த்தி விடுகிறார் ஆசிரியர். வலிமை மிகுந்த இரண்டு பெண் கதாபாத்திரங்கள்.முதலில் அத்தினி. திருமணத்திற்கு முன்பு தாய்மாமனுக்கு அடிமையாக இருந்தவள்,மாமனாரின் அன்பால் திருமணத்திற்குப் பிறகு சுதந்திரமும் அதிகாரமும் கிடைத்தவுடன் அடியோடு மாறிவிடுகிறாள்.பகை உணர்ச்சிக்கு ஆளாகி பழிவாங்கத் துடித்தாலும்,தனக்கு எது லாபம் என்பதை யோசித்து மற்றதை பின்னுக்குத் தள்ளுகிற சாமர்த்தியம், கணவனை ஏமாற்றித் தனக்கானதை சாதித்துக் கொள்பவள்.அதில் சற்றும் குற்ற உணர்ச்சி இல்லாதவள். அடுத்து நாகம்மை,அந்த கிராமத்தின் தர்மகர்த்தா,ஊரையே ஆட்டிப்படைக்கிற தைரியம், யாரையுமே நெருங்க விடாமல் தன்னைச் சுற்றி ஒரு கோட்டையை அமைத்துக் கொண்டு,கண் அசைவில் அனைவரையும் கட்டுப்படுத்துகிற வீரம்,தனக்கு வேலை செய்கிற ஒரு பெண்ணுக்கு நேர்ந்த அநீதிக்கு பழிவாங்குகிற அறச்சீற்றம் என ஆளுமை நிறைந்த ஒருத்தி நாகம்மை. அதேபோல கடைசிவரை பெயர் குறிப்பிடப்படாத கதாபாத்திரம் மீசை. அவரின் தைரியமும்,தன்னைக் கொல்ல வந்தவன் முன்பு கூட பயமில்லாமல் நிற்கும் கம்பீரமும் நம் மனதில் பதிந்து விடும்.மனைவியின் மரணத்திற்குப் பிறகு வெகு காலம் தனியே வாழ்பவருக்கு, துணையாக ஒருத்தி வந்ததும் அவரின் அன்பு வீரத்தையும் தாண்டி வெளிப்படும்.எதற்கும் அஞ்சாத அவரின் மனம் தனக்கு விருப்பமான ஒருத்திக்காகத் தவிப்பதும் அவளை இழந்த பிறகு முற்றிலுமாக ஒடுங்கி, நிழலாக இருப்பவர்களிடமிருந்தே துரோகத்தை எதிர்கொள்ளும் போதும் நமக்கு பிடித்த கதாபாத்திரமாகிவிடுவார்.பழிவாங்கும் உணர்ச்சிக்குள் சிக்கிக் கொண்டு,வெளி வரவே முடியாமல் மாட்டிக்கொண்ட பலரையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது நாவல். இந்தக் காரணத்திற்காக பழி என ஒவ்வொரு காரணமாக அவர்களுக்கு கிடைத்துக் கொண்டேயிருப்பதுதான் கொடுமை. அதேபோல மூத்த தலைமுறை மரணத்தை தைரியமாக எதிர்கொள்வதும்,இளைய தலைமுறையினர் அதற்கு பயந்து, என்னவெல்லாம் செய்து தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளலாம் எனத் திட்டமிட்டு,அது நண்பனை துரோகத்தால் வீழ்த்துவதாக இருந்தாலும் தயக்கமே இல்லாமல் செய்து முடிக்கிறார்கள்.தனக்கு மட்டுமே பெருமையை,மகிழ்வைத் தர வேண்டும் என்று நினைத்த ஒன்று கைநழுவிப் போகும்போது மனிதனின் மனநிலை எப்படி மாறிப் போகிறது என்பதையும்,அது மிருக குணமாக மாறுவதற்கு அதிக நேரம் எடுத்துக் கொள்ளாது என்பதையும் உணர்த்துகிறது.வேட்டை குணமுடைய மனிதனைப் போலவே அந்த நிலத்தின் தன்மையையும் சொல்கிறது நாவல்.அவசியம் வாசிக்கலாம்.